شهر شلوغ

shahresholoogh — Fri, 01 Jan 2010 22:25:53 GMT

پیر شدن حس بدی داره ..

shahresholoogh — Fri, 18 Dec 2009 11:27:16 GMT

چه خوبه آدم فراموش میشه .. دارم همه رو از دست میدم

سنگ صبور

shahresholoogh — Tue, 15 Dec 2009 18:52:18 GMT

داشتن یه همدم مهم تر از رندگی کردنه

یجا خوندم اگه یه لیوان رو تو دستت نگه داری کار سختی نیست ولی اگه یک روز همونجوری نگه داری عضلاتت از کار میافته و بعد از چند روز میمیری ....

مهم نیست غم چقدر بزرگ باشه مهم اینه آدم بتونه یه لحظه ازش تخلیه شه! اگه نشه خیلی زود از بین میره

تکرار

shahresholoogh — Tue, 15 Dec 2009 07:27:53 GMT

همه آدمها عین هم میمونن یه سناریو تکراری با بازی گرا مختلف.. نمیدونم چرا آدم نمیشم

بدون موضوع

shahresholoogh — Sun, 22 Nov 2009 19:46:42 GMT

خیلی خسته ام

نقطه سر خط

shahresholoogh — Wed, 09 Sep 2009 15:24:43 GMT

هر آغازی یه پایانی داره ، پایان ماهم رسید

پـــــــــــــــــایـــــــــــــــــان

ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم

shahresholoogh — Sun, 02 Aug 2009 21:15:42 GMT

یادها رفتند و ما هم میرویم از یادها
کی پر کاهی بماند در میان بادها

كــوچـــه

shahresholoogh — Thu, 09 Jul 2009 17:39:00 GMT

بي تو، مهتاب‌شبي، باز از آن كوچه گذشتم،

همه تن چشم شدم، خيره به دنبال تو گشتم،

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم.

در نهانخانة جانم، گل ياد تو، درخشيد

باغ صد خاطره خنديد،

عطر صد خاطره پيچيد:

يادم آم كه شبي باهم از آن كوچه گذشتيم

پر گشوديم و در آن خلوت دل‌خواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم.

تو، همه راز جهان ريخته در چشم سياهت.

من همه، محو تماشاي نگاهت.

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشة ماه فروريخته در آب

شاخه‌ها دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آيد، تو به من گفتي:

- ” از اين عشق حذر كن!

لحظه‌اي چند بر اين آب نظر كن،

آب، آيينة عشق گذران است،

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است،

باش فردا، كه دلت با دگران است!

تا فراموش كني، چندي از اين شهر سفر كن!

با تو گفتم:‌” حذر از عشق!؟ - ندانم

سفر از پيش تو؟ هرگز نتوانم،

نتوانم!

روز اول، كه دل من به تمناي تو پر زد،

چون كبوتر، لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدي، من نه رميدم، نه گسستم ...“

باز گفتم كه : ” تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم، نتوانم! “

اشكي از شاخه فرو ريخت

مرغ شب، نالة تلخي زد و بگريخت ...

اشك در چشم تو لرزيد،

ماه بر عشق تو خنديد!

يادم آيد كه : دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم.

نگسستم، نرميدم.

رفت در ظلمت غم، آن شب و شب‌هاي دگر هم،

نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم،

نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم ...

بي تو، اما، به چه حالي من از آن كوچه گذشتم!

هنوزم دیر نشده

shahresholoogh — Wed, 08 Apr 2009 10:31:57 GMT

شاید هنوز
امید به عبور رهگذری غریب از کوچه های متروک باشد ...

این منم

shahresholoogh — Mon, 15 Dec 2008 17:32:18 GMT

من اون فیلم رو ندیدم من اون شعر رو نخوندم

این بابا رو نمی شناسم هیچ وقت اون ور نبودم

من همینم که هستم یه آدم معمولی

هیچ وقت مهم نبودم نباید کار سختی باشه

به خودم دروغ نگفتم فکر نکردم لازم باشه

زندگی رو دوست دارم یه زندگی معمولی

نمی خوام کتاب باشم دوست دارم که گوش بدم به یه قصه ی معمولی

نمب خوام عاشق بشم اگر آخرش جداییه

نمی خوام پولدار باشم اگر قیمتش رهاییه

نمی خوام زندگیمو به پای شهرت بریزم

دوست دارم خودم باشم به آدم معمولی

نمی خوام اول باشم اگر زندگی مسابه است

نمی خوام تو جمع باشم اگر تنهایی یه قاعدس

نمی خوام به من بگن چی باید آرزو کنم

من می خوام خودم باشم یه آدم معمولی

من عشق خودم رو دارم یه عشق معمولی

به من ربطی نداره این هنرپیشه کیه

اصلا برام مهم نیست این کارخونه ماله کیه

هر کیهر چی داره هرکی که هست خوش به حالش

من می خوام خودم باشم یه آدم معمولی

ببینم میزارین یا نه

مرا کسی نساخت مرا خدا ساخت نه انچنان که کسی می خواست که من کسی نداشتم کسم خدا بود کس بی کسان٬او بود که مرا ساخت انچنان که خودش خواست٬ نه از من پرسید و نه از ان من ِدیگرم. من یک گِلِ بی صاحب بودم مرا از روح خود در ان دمید و بر روی خاک و در زیر افتاب تنها رهایم کرد ٬ مرا به خودم وا گذاشت کسی هم مرا دوست نداشت و به فکرم نبود

شریعتی