قطارها مي آيند و مي روند و من سالها در انتظار تو به سكوي كنار پله ها تكيه داده ام ....
دوباره درس ها زياد شده همانند بي خيالي من ...باز دلم گرفته، همان قصه تكراري، هر وقت دلم مي گيرد باز در روياهايم به دنبال تو مي آيم...
كاش وجودت را حس مي كردم...
باز مي خواهم به همان سكوي قديمي تكيه كنم ...
اين بار انتظار نمي كشم دلم براي قطار هايي كه هر روز ميديدم تنگ شده ...
