من اون فیلم رو ندیدم     من اون شعر رو نخوندم

این بابا رو نمی شناسم          هیچ وقت اون ور نبودم

من همینم که هستم یه آدم معمولی

هیچ وقت مهم نبودم نباید کار سختی باشه

به خودم دروغ نگفتم فکر نکردم لازم باشه

زندگی رو دوست دارم یه زندگی معمولی

نمی خوام کتاب باشم دوست دارم که گوش بدم به یه قصه ی معمولی

نمب خوام عاشق بشم اگر آخرش جداییه

نمی خوام پولدار باشم اگر قیمتش رهاییه

نمی خوام زندگیمو به پای شهرت بریزم

دوست دارم خودم باشم به آدم معمولی

نمی خوام اول باشم اگر زندگی مسابه است

نمی خوام تو جمع باشم اگر تنهایی یه قاعدس

نمی خوام به من بگن چی باید آرزو کنم

من می خوام خودم باشم یه آدم معمولی

من عشق خودم رو دارم یه عشق معمولی

به من ربطی نداره این هنرپیشه کیه

اصلا برام مهم نیست این کارخونه ماله کیه

هر کیهر چی داره  هرکی که هست خوش به حالش

من می خوام خودم باشم یه آدم معمولی

من می خوام خودم باشم یه آدم معمولی

ببینم میزارین یا نه        

مرا کسی نساخت مرا خدا ساخت نه انچنان که کسی می خواست که من کسی نداشتم کسم خدا بود کس بی کسان٬او بود که مرا ساخت انچنان که خودش خواست٬ نه از من پرسید و نه از ان من ِدیگرم. من یک گِلِ بی صاحب بودم مرا از روح خود در ان دمید و بر روی خاک و در زیر افتاب تنها رهایم کرد ٬ مرا به خودم وا گذاشت کسی هم مرا دوست نداشت و به فکرم نبود

شریعتی

از این همه دربه دری از گردش چرخ زمون

دلم گرفت از آدما از آدمای مهربون

از این مترسکای پست از هم دلای هم زبون

توام که بی صدا شدی آهای خدای آسمون

آهای خدای عاشقا توایی فقط دلخوشیمون

آره دلم خیلی پره از غمهای رنگاورنگ

از جمله ی دوست دارم دروغای خیلی قشنگ

دلم گرفت از این روزا از آدمای مهربون

از تو که با ما نبودی از اون خدای آسمون